KSIĄŻKI DLA DZIECI

📖✨RECENZJA | Mariandela Di Fiore – „Na grzbiecie jednorożca”✨📖

Informacje o książce

Tytuł: Na grzbiecie jednorożca Autorka: Mariandela Di Fiore (norweska pisarka) Tłumaczenie: Milena Skoczko-Nakielska Ilustracje: Lisa Aisato Wydawnictwo: Literackie Liczba stron: 63

Nie wiem, czy wiecie, ale mamy z dziećmi nasze ulubione miejsce na wspólne czytanie. To nasz domowy fotel – wcale nie jakiś znowu wielki, ale o dziwo mieści naszą trójkę. Jasne, bywa ciasno, jednak czasem dokładnie o to w tym wszystkim chodzi. Uwielbiamy lądować na nim wszyscy razem, mocno wtuleni w siebie. To tam, zostawiając z tyłu całą codzienność, uciekamy w świat opowieści. I właśnie na ten fotel, z pozoru zupełnie przypadkiem, trafiła w nasze ręce pewna historia. Choć dziś wiem, że w tym przypadku nie ma mowy o żadnym przypadku.

Zaczęliśmy czytać książkę „Na grzbiecie jednorożca” autorstwa Mariangeli Di Fiore i muszę Wam się do czegoś przyznać. Kilka razy musiałam na moment odłożyć ją na kolana. Tak zwyczajnie, po ludzku, od czasu do czasu dziwnie „pociły mi się” oczy. Bardzo nie chciałam, żeby dzieci to od razu zauważyły, bo przecież mama zawsze ogarnia i trzyma fason. Ale one, jak to mają w zwyczaju nasze najbystrzejsze domowe radary, i tak widziały i doskonale wiedziały. Wtedy moja córka spojrzała na mnie i zapytała wprost: „Mamo, dlaczego płaczesz?”.

Przestrzeń na to, co bywa niewygodne

I to było obłędnie piękne. Bo wreszcie mogłam im wytłumaczyć, po co w ogóle powstają takie książki dla dzieci. To jest historia, przy której nagle, tak po prostu, zaczęliśmy rozmawiać o sprawach, o których naprawdę trudno zacząć mówić w zwykły, wciśnięty między spotkania wtorek. O chorobie, o dziecięcym strachu. O tym, że miłość absolutnie nigdzie nie znika, nawet kiedy ktoś odchodzi. I chyba co najważniejsze – o tym, że można być jednocześnie bardzo dzielnym i bardzo się bać. Że te dwa, z pozoru wykluczające się uczucia, mogą mieszkać w nas razem i oba są w stu procentach prawdziwe.

Ale nie byłoby tego całego niesamowitego ładunku emocjonalnego, gdyby nie magia, która zadziałała się na kartkach za sprawą ilustracji. Za stronę wizualną odpowiada tu Lisa Aisato, a ja nie muszę chyba dodawać, że w naszym domu jesteśmy ogromnymi fanami jej twórczości. Zatrzymam się tu na moment, bo jej praca to coś, co po prostu chwyta za serce. Ilustracje w tej książce to absolutny kosmos. Mówią nierzadko więcej niż sam tekst.

Miękka, niesamowicie ciepła kreska, cudowna paleta barw i te wszystkie mikroskopijne detale. Dostrzegasz je dopiero przy trzecim czytaniu, bo wcześniej zwyczajnie nie potrafisz oderwać wzroku od głównego planu. Te kolory są w jakiś magiczny sposób jednocześnie smutne i piękne. Zupełnie tak, jak bywa z prawdziwymi uczuciami. Najlepiej podsumowała to moja córka, która w pewnym momencie popatrzyła na jedną ze stron i stwierdziła: „Mamo, to wygląda jak sen, który się pamięta”. Sama bym tego lepiej nie ujęła.

Jeśli jesteście w miejscu, gdzie szukacie pretekstu, żeby porozmawiać ze swoimi dziećmi o tym, co trudne – a przecież te cięższe momenty prędzej czy później dotykają każdego z nas, chociażby gdzieś w przedszkolnym otoczeniu – to zróbcie sobie przysługę i sięgnijcie po ten tytuł. Pozwala to zrobić bardzo łagodnie, absolutnie bez pośpiechu, tworząc bezpieczną przestrzeń gdzieś pomiędzy kolejnymi stronami. Wtedy nagle te wszystkie niedokończone projekty przestają mieć jakiekolwiek znaczenie.

Zastanawiam się, jak to wygląda u Was. Czy w Waszych domowych biblioteczkach też macie takie lektury, które wręcz „wyczuły” idealny czas, by się w nich pojawić?

Najnowsze wpisy

KSIĄŻKI DLA DZIECI

📖✨RECENZJA | Mariandela Di Fiore – „Na grzbiecie jednorożca”✨📖

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. In blandit, nisi ut malesuada dapibus, ipsum ipsum ultrices turpis, id luctus lectus magna vel neque. Vestibulum suscipit mauris in elit egestas facilisis. Aenean sed…

Czytaj więcej »