
Książkowy kalendarz adwentowy dla dzieci – 6 świątecznych hitów
Śledztwa Enoli Holmes: 9 tomów komiksów dla nastolatek. Kolejność, autorzy ilustracji i recenzja serii z perspektywy rodzica.
Tytuł: Na grzbiecie jednorożca Autorka: Mariangela Di Fiore (norweska pisarka) Tłumaczenie: Milena Skoczko-Nakielska Ilustracje: Lisa Aisato Wydawnictwo: Literackie Liczba stron: 63
Nie wiem, czy wiecie, ale mamy z dziećmi nasze ulubione miejsce na wspólne czytanie. To nasz domowy fotel – wcale nie jakiś znowu wielki, ale o dziwo mieści naszą trójkę. Jasne, bywa ciasno, jednak czasem dokładnie o to w tym wszystkim chodzi. Uwielbiamy lądować na nim wszyscy razem, mocno wtuleni w siebie. To tam, zostawiając z tyłu całą codzienność, uciekamy w świat opowieści. I właśnie na ten fotel, z pozoru zupełnie przypadkiem, trafiła w nasze ręce pewna historia. Choć dziś wiem, że w tym przypadku nie ma mowy o żadnym przypadku.
Zaczęliśmy czytać książkę „Na grzbiecie jednorożca” autorstwa Mariangeli Di Fiore i muszę Wam się do czegoś przyznać. Kilka razy musiałam na moment odłożyć ją na kolana. Tak zwyczajnie, po ludzku, od czasu do czasu dziwnie „pociły mi się” oczy. Bardzo nie chciałam, żeby dzieci to od razu zauważyły, bo przecież mama zawsze ogarnia i trzyma fason. Ale one, jak to mają w zwyczaju nasze najbystrzejsze domowe radary, i tak widziały i doskonale wiedziały. Wtedy moja córka spojrzała na mnie i zapytała wprost: „Mamo, dlaczego płaczesz?”.
I to było obłędnie piękne. Bo wreszcie mogłam im wytłumaczyć, po co w ogóle powstają takie książki dla dzieci. To jest historia, przy której nagle, tak po prostu, zaczęliśmy rozmawiać o sprawach, o których naprawdę trudno zacząć mówić w zwykły, wciśnięty między spotkania wtorek. O chorobie, o dziecięcym strachu. O tym, że miłość absolutnie nigdzie nie znika, nawet kiedy ktoś odchodzi. I chyba co najważniejsze – o tym, że można być jednocześnie bardzo dzielnym i bardzo się bać. Że te dwa, z pozoru wykluczające się uczucia, mogą mieszkać w nas razem i oba są w stu procentach prawdziwe.
Ale nie byłoby tego całego niesamowitego ładunku emocjonalnego, gdyby nie magia, która zadziałała się na kartkach za sprawą ilustracji. Za stronę wizualną odpowiada tu Lisa Aisato, a ja nie muszę chyba dodawać, że w naszym domu jesteśmy ogromnymi fanami jej twórczości. Zatrzymam się tu na moment, bo jej praca to coś, co po prostu chwyta za serce. Ilustracje w tej książce to absolutny kosmos. Mówią nierzadko więcej niż sam tekst.
Miękka, niesamowicie ciepła kreska, cudowna paleta barw i te wszystkie mikroskopijne detale. Dostrzegasz je dopiero przy trzecim czytaniu, bo wcześniej zwyczajnie nie potrafisz oderwać wzroku od głównego planu. Te kolory są w jakiś magiczny sposób jednocześnie smutne i piękne. Zupełnie tak, jak bywa z prawdziwymi uczuciami. Najlepiej podsumowała to moja córka, która w pewnym momencie popatrzyła na jedną ze stron i stwierdziła: „Mamo, to wygląda jak sen, który się pamięta”. Sama bym tego lepiej nie ujęła.
Jeśli jesteście w miejscu, gdzie szukacie pretekstu, żeby porozmawiać ze swoimi dziećmi o tym, co trudne – a przecież te cięższe momenty prędzej czy później dotykają każdego z nas, chociażby gdzieś w przedszkolnym otoczeniu – to zróbcie sobie przysługę i sięgnijcie po ten tytuł. Pozwala to zrobić bardzo łagodnie, absolutnie bez pośpiechu, tworząc bezpieczną przestrzeń gdzieś pomiędzy kolejnymi stronami. Wtedy nagle te wszystkie niedokończone projekty przestają mieć jakiekolwiek znaczenie.
Zastanawiam się, jak to wygląda u Was. Czy w Waszych domowych biblioteczkach też macie takie lektury, które wręcz „wyczuły” idealny czas, by się w nich pojawić?

Śledztwa Enoli Holmes: 9 tomów komiksów dla nastolatek. Kolejność, autorzy ilustracji i recenzja serii z perspektywy rodzica.

Śledztwa Enoli Holmes: 9 tomów komiksów dla nastolatek. Kolejność, autorzy ilustracji i recenzja serii z perspektywy rodzica.

Tytuł: Elegia dla bidokówAutorka: J. D. Vance (amerykański polityk, prawnik i pisarz, od 20 stycznia 2025 roku wiceprezydent Stanów Zjednoczonych)

Góry Świętokrzyskie mamy praktycznie po sąsiedzku i wydawało mi się, że znam tutejsze szlaki jak własną kieszeń. Regularnie uciekamy tam z rodziną, żeby na

Tytuł: Co przyniesie jutroAutorka: Mélissa Da Costa (francuska pisarka)Tłumaczenie: Adrianna CelińskaWydawnictwo: Znak LiteranovaLiczba stron: 352

Jacek Dubois audiobook dla dzieci: seria „Koty“ w drodze do szkoły. Sprawdź, w jakiej kolejności słuchać przygód Stasia i gadającego kota oraz dla jakiego wieku są te książki.
Pingback: Książkowy kalendarz adwentowy. 6 opowieści na grudzień